تبليغاتX
رزمي كار يزدي
به ياد بروسلي

سلام

يك موضوع بسيار مهمي كه مدتهاست ذهن منو به خودش مشغول كرده اينه كه آيا حركات نمايشي رو بايد جزو برنامه هاي تمريني خودمون قرار بديم يا نه؟؟؟

 عده اي بر اين عقيده هستند كه نبايد حركات نمايشي رو كار كرد چون كاربردي در مبارزه ندارند و بايد بيشتر رو تمريناتي متمركز شد كه بعدا بتوانيم از آنها در مبارزه استفاده كنيم.

عده ديگري هم بر اين عقيده هستند كه حركات نمايشي چه فايده اي داره؟ آخرش چه؟مثلا فلان ارتفاعي رو با پا  بپريم بزنيم چي ميشه؟و...

همون طور كه مي بينيد اين دو گروه نظرات و عقايدشان خيلي بهم شباهت داره ولي به نظر من عقايد گروه دوم كاملا اشتباه و حتي احمقانه هست.

 به نظر من به جاي اينكه وقت خودمون رو روي فرمها(كاتاها) و حتي سلاح هاي سرد( درست است كه سلاحها نيز جزو هنرهاي فردي حساب ميشن ولي من يكي كاملا باهاش مخالفم به دلايلي كه قبلا گفتم) تلف كنيم بهترست كه حركات نمايشي رو كار كنيم چون مطمئنا زماني به دردمان مي خورند در حالي كه فرمها هيچ موقع و در هيچ كجا كاربردي ندارند و فقط جنبه اتلاف وقت دارند و بس.

در حركات نمايشي همه چيز وجود داره،از حركات دست و پا بگيريد(كه شامل مشكلترين ضربات پا نيز ميشود) تا سخترين تمرينات بدنسازي( تا شما بدني كاملا آماده نداشته باشيد هيچ كدام از حركات نمايشي رو نمي توانيد انجام دهيد مگر يك سري از حركات ساده و معمولي)

در آخرفقط ميتونم اينو بگم كه حركات نمايشي خودش يك نوع هنره كه هر كسي قادر به انجام آنها نيست.

+ نوشته شده در  شنبه 14 اردیبهشت1387ساعت 17:46  توسط مهدي  |